ﺳﻪ ﺩﺭﺱ ﺍﺯ بهلول | خانواده مطهر

ﺳﻪ ﺩﺭﺱ ﺍﺯ بهلول

Bohlol

ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﯿﺦ ﺟﻨﯿﺪ ﺑﻐﺪﺍﺩﯼ، ﺑﻪ ﻋﺰﻡ ﺳﯿﺮ، ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﺮﯾﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﻋﻘﺐ
ﺍﻭ.
ﺷﯿﺦ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﯿﺪ.
ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺍﻭ ﻣﺮﺩﯼ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ.
ﮔﻔﺖ: ﺍﻭ ﺭﺍ ﻃﻠﺐ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ.
ﭘﺲ ﺗﻔﺤﺺ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﯾﯽ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ.
ﺷﯿﺦ ﭘﯿﺶ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩ.
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﺟﻮﺍﺏ ﺳﻼﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ: ﻣﻨﻢ ﺷﯿﺦ ﺟﻨﯿﺪ ﺑﻐﺪﺍﺩﯼ.
ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺗﻮﯾﯽ ﺷﯿﺦ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ: ﺁﺭﯼ …
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻃﻌﺎﻡ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯿﺨﻮﺭﯼ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ: ﺍﻭﻝ ‏« ﺑﺴﻢﺍﻟﻠﻪ ‏» ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩ ﻣﯽﺧﻮﺭﻡ ﻭ ﻟﻘﻤﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮﻣﯽﺩﺍﺭﻡ، ﺑﻪ
ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻣﯽﺟﻮﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺣﻖ ﻏﺎﻓﻞ ﻧﻤﯽﺷﻮﻡ ﻭ ﻫﺮ ﻟﻘﻤﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮﺭﻡ ‏« ﺑﺴﻢﺍﻟﻠﻪ ‏» ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ.
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺩﺍﻣﻦ ﺑﺮ ﺷﯿﺦ ﻓﺸﺎﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺗﻮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺷﺪ ﺧﻠﻖ ﺑﺎﺷﯽ؟
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻃﻌﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯽ.
ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ .
ﻣﺮﯾﺪﺍﻥ ﺷﯿﺦ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﯾﺎ ﺷﯿﺦ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﺳﺨﻦ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ! ﻭ ﺍﺯ ﻋﻘﺐ ﺍﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ .
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟
ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ: ﺷﯿﺦ ﺑﻐﺪﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﻃﻌﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺪ.
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺁﯾﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽﺩﺍﻧﯽ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ: ﺁﺭﯼ …
ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﻭ ﺑﯽﺣﺴﺎﺏ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﻓﻬﻢ ﻣﺴﺘﻤﻌﺎﻥ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﻠﻮﻝ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﻗﺎﯾﻖ
ﻋﻠﻮﻡ ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻦ ﺭﺍ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ.
ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺁﺩﺍﺏ ﮐﻼﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﺮﺩ.
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ : ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﻃﻌﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﻥ، ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯽ.
ﺳﭙﺲ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﻓﺖ.
ﻣﺮﯾﺪﺍﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﯾﺎ ﺷﯿﺦ ﺩﯾﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟
ﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﭼﻪ ﺗﻮﻗﻊ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﺟﻨﯿﺪ ﮔﻔﺖ: ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯿﺪ.
ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ. ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ؟
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺁﺩﺍﺏ ﻃﻌﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯽ، ﺁﯾﺎ ﺁﺩﺍﺏ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﯽﺩﺍﻧﯽ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ: ﺁﺭﯼ …
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﻋﺸﺎ ﻓﺎﺭﻍ ﺷﺪﻡ ﺩﺍﺧﻞ ﺟﺎﻣﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽﺷﻮﻡ، ﭘﺲ ﺁﻧﭽﻪ ﺁﺩﺍﺏ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ‏( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﺮﺩ…
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ : ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺁﺩﺍﺏ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯽ. ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ ﮐﻪ ﺟﻨﯿﺪ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﺭﺍ
ﺑﮕﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ:
ﺍﯼ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ، ﺗﻮ ﻗﺮﺑﻪﺍﻟﯽﺍﻟﻠﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ.
ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ : ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﺩﺍﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺘﺮﻑ ﺷﺪﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﻡ.
ﺑﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻉ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺻﻞ ﺩﺭ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻃﻌﺎﻡ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻘﻤﻪ ﺣﻼﻝ
ﺑﺎﯾﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺣﺮﺍﻡ ﺭﺍ ﺻﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺁﺩﺍﺏ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﯼ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺒﺐ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺩﻝ ﺷﻮﺩ.
ﺟﻨﯿﺪ ﮔﻔﺖ: ﺟﺰﺍﮎ ﺍﻟﻠﻪ ﺧﯿﺮﺍ.
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ: ﺩﺭ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻝ ﭘﺎﮎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﯿﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﮐﻪ
ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺁﻥ ﻭﺑﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ.
ﭘﺲ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻧﯿﮑﻮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦﻫﺎ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻉ ﺍﺳﺖ؛
ﺍﺻﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺑﻐﺾ ﻭ ﮐﯿﻨﻪ ﻭ ﺣﺴﺪ ﻫﯿﭻ ﺑﺸﺮﯼ ﻧﺒﺎﺷﺪ…
‏(ﻣﻨﺒﻊ: ﺍﻻﻣﺜﺎﻝ ﻭ ﺍﻟﺤﮑﻢ)

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی