این همه نزاع و مشاجره چرا؟ (نویسنده: دکتر محسن بهشتی پور) | خانواده مطهر

این همه نزاع و مشاجره چرا؟ (نویسنده: دکتر محسن بهشتی پور)

 download

داستانی زیبا نوشته عمران صلاحی از کتاب «کمال تعجب» نشر پوینده، ۱۳۸۶.
برای ملاقات شخصی به یکی از بیمارستان‌های روانی رفتیم. بیرون بیمارستان غلغله بود. چند نفر سر جای پارک ماشین دست‌ به‌ یقه بودند. چند راننده مسافرکش سر مسافر باهم دعوا داشتند و بستگان همدیگر را مورد لطف قرار می‌دادند.
وارد حیاط بیمارستان که شدیم، دیدیم جایی است آرام و پر درخت. بیماران روی نیمکت‌ها نشسته بودند و با ملاقات‌کنندگان گفت‌وگو می‌کردند.
بیماری از کنار ما بلند شد و باکمال ادب گفت: من می‌روم روی نیمکت دیگری می‌نشینم که شما راحت‌تر بتوانید صحبت کنید.
پروانه زیبایی روی زمین نشسته بود. بیماری پروانه را نگاه می‌کرد و نگران بود که زیر پا له شود. آمد آهسته پروانه را برداشت و کف دستش گذاشت تا پرواز کند و برود.
ما بالاخره نفهمیدیم بیمارستان روانی این‌ ور دیوار است یا آن‌ ور دیوار.
در نزاع‌های دسته‌جمعی گاهی شاهد بروز حوادث تلخ و ناگوار هستیم. بحران‌های اجتماعی بحران‌هایی هستند که باید فرهنگ‌سازی لازم در خصوص جلوگیری از وقوع آن‌ها صورت گیرد. اغلب نزاع‌ها، خشونت‌ها و پرخاشگری‌ها غیر عمد و یا از روی ناآگاهی اتفاق می‌افتند و بیش از هر چیز نیاز به کار فرهنگی دارد.
صفت اصلی انسان‌ها، اجتماعی بودن و زندگی گروهی آن‌ها است. انسان از لحظه تولد تا دم مرگ به دیگران نیاز و وابستگی دارد و به‌ناچار برای رفتار و کنش در چارچوب‌های معین و بر اساس الگوهایی نسبتاً همساز با یکدیگر، نیازمند قواعد رفتار خاص خود است تا یگانگی اجتماعی محفوظ بماند. ازاین‌رو، کنترل و مراقبت در رفتار فردی و اجتماعی انسان‌ها، امری ضروری است.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه قانون، آن‌قدر در کشور ما خشونت زیاد شده که تا تقی به توقی می‌خورد آدم‌ها قاطی می‌کنند و باهم دست‌ به‌ یقه می‌شوند. «زدم، زدی، دعوا شد» مصداق بارز نزاع‌های خیابانی است! { ۱۳۹۳/۱۲/۱۳ – ۱۷: ۱۴ – کد خبر: 140701 }.
بر اساس آمارهایی که مسئولان بر اساس تحقیقات صورت گرفته اعلام می کنند، مردم تهران بیشتر بر سر جای پارک ماشین، جلو زدن در پرداخت‌ قبوض، در صفوف تاکسی وقتی یکی می‌خواهد سریع‌تر سوار شود یا یکی تنه می‌زند و رد می‌شود، صدای بوق ممتد ماشین پشت‌سری در ترافیک،  با یکدیگر درگیر می‌شوند. بله به همین سادگی دو نفر سر جای پارک که «من اول پیدا کردم» «نه آقا من اول پیدا کردم» باهم چنان دست‌به‌یقه می‌شوند که انگار ارث پدرشان را آن دیگری بالا کشیده است. وقتی همه این اتفاقات را می‌بینیم اولین سؤالی که به ذهن می‌رسد این است که چرا مردم این‌قدر بی‌اعصاب شده‌اند؟ چرا سریع از کوره در می‌روند و چرا دیگر مردم از آن چهره بشاش و خوشحال به چهره‌ای عبوس و خوددرگیر تبدیل شده اند؟
پیشنهاد بنده به شما این است که ابتدا بدانیم که؛ ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که گاهی شاهد مشاجره‌ها و درگیری‌هایی در سطح شهر هستیم که در مواقعی منجر به برخوردهای فیزیکی نیز می‌شود. این برخوردها به دلیل آن است که دو طرف درگیر در نزاع و مشاجره، اطلاع دقیق و صحیحی از طرز رفتار و فن بیان ندارند. به عبارتی می‌توان گفت هنر عذرخواهی را نمی‌دانند که باعث می‌شود یک برخورد ساده و کوچک به یک جنجال بزرگ منجر شود و درنهایت معلوم نیست به کجا می‌انجامد و بر سر آن‌ها چه می‌آید.
راهکارهای مناسب:
مسائلی نیز از قبیل ترافیک، گرمی هوا، آلودگی صوتی، ازدحام و فشردگی بیش‌ ازحد جمعیت و صرف وقت فراوان برای رسیدن به محل کار و زندگی بر این تنش روحی می‌افزاید. هنگامی‌که از رفتار و حرفهای طرف مقابلتان ناراحت می‌شوید، صبر و تحملتان تمام می‌شود و می‌خواهید با عصبانیت، هر چه در دلتان است به او بگویید؛ اما دست نگه‌دارید و این کار را انجام ندهید. فقط از شماره یک تا ۱۰ بشمارید خواهید دید که دیگر صبر و تحملی که می‌خواست به جوش آید، آرام می‌شود و با خونسردی با طرف مقابلتان برخورد می‌کنید و کار را از این‌که هست خراب‌تر نخواهید کرد.
کافی است هنگام سخن گفتن همیشه تبسمی بر لب داشته باشیم. تبسم خرجی ندارد اما سود بسیاری دارد. در مشاجره‌ها اجازه دهید طرف شما در کمال آزادی حرف خود را بزند و هرچه در دل دارد بر زبان بیاورد. با ملایمت و نرمی سخن بگویید، زیرا سخن گفتن با صدای بلند باعث می‌شود طرف مقابل شما حالت دفاعی به خود بگیرد و درصدد مقابله برآید.
در بحث‌ها هیچ‌وقت طرف خود را با کلمه “تو”مورد خطاب قرار ندهید. نام هر کس برای او مطبوع‌ترین و مهم‌ترین کلمات قاموس بشری است. در مشاجره و بحث‌ها هیچ‌وقت به‌طرف مقابل خود نگویید به بیراهه می‌رود و اشتباه فکر می‌کند. عقاید طرف مقابل را محترم بشمارید.
هر وقت می‌خواهید صحبت کنید، متوجه باشید در آغاز کلام مسائلی را پیش نیاورید که مورد اختلاف شماست. برعکس سعی کنید مسائلی را بیشتر محل توجه قرار دهید که در آن موافقت طرفین حاصل است و به‌طرف خود القا کنید که شما و او به‌جانب یک مقصد رهسپارید و فقط تفاوت شما، در وسایل رسیدن به مقصود است. بکوشید در سراسر زندگی، به‌خصوص در روابط عمومی خود با دیگران، به‌جای هرگونه پیش‌داوری یا مشاهده اشکالات و ضعف‌های آن‌ها؛ نقاط مثبت و قوتشان را ببینید.
آیا برای عفو و بخشش دیگران حتماً باید منتظر عذرخواهی طرف مقابل باشیم؟ یکی از مفاهیم اخلاقی، عفو و بخشش است. عفو و بخشش ضد انتقام است؛ یعنی آنجایی که حقی از انسان ضایع‌شده است یا ظلمی شده است، بخشیدن آن حق یا گذشتن از آن ظلم و انتقام نگرفتن از طرف مقابل را عفو و گذشت می گویند. بنابراین عفو و گذشت یکی از صفات کمال و موجب سعادت و سربلندی انسان می‌شود زیرا انسان درحالی‌که قدرت انتقام دارد ولی عفو می‌کند.

 

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی