بیماران HIV و مراقبت های لازم از نظر زنان: دکتر پروین رهبر | خانواده مطهر

بیماران HIV و مراقبت های لازم از نظر زنان: دکتر پروین رهبر

HIV

در دنیای کنونی 16 میلیون زن مبتلا به بیماری ایدز وجود دارد و متاسفانه میزان ابتلا به این بیماری سالیانه افزایش می یابد. این ابتلا در زنان رنگین پوست ده برابر زنان سفید پوست می باشد.

با افزایش میزان زنان مبتلا به ایدز در سنین باروری، متخصصان زنان را موظف نموده است که مراقبت های دقیق تری از این گروه در مقابل بیماری های دستگاه تناسلی داشته باشند.

بایستی در مورد این مبتلایان برنامه جلوگیری از بارداری و یا در صورت حاملگی مراقبت های مخصوص انجام گردد. با کمال تاسف حدود نیمی از حاملگی ها در این زنان ناخواسته می باشد.

بیماری های عفونی زنان، نامنظمی عادت ماهانه و سایر بیماری های زنان باید در مورد مبتلایان به ایدز مورد توجه قرار گیرد. و مساله بسیار مهم دیگر حاملگی و مشاوره قبل از بارداری است که در مورد این بیماران باید متخصصین زنان و سایر تیم پزشکی به آن توجه خاص داشته باشند. در ادامه در مورد هر کدام از موارد بالا توضیحات مختصری ارائه می شود:

عفونت های دستگاه تناسلی

عفونت مهبل: دیده شده است که کسانیکه مبتلا به عفونت مهبل دیده شده است که کسانیکه مبتلا به HIV هستند دچار کاهش ایمنی بدن بوده و اگر دچار عفونت واژینال گردند، شدت آن نسبت به افراد غیر مبتلا به ایدز بیشتر بوده و همچنین عدد آن زیادتر می باشد.

عفونت لگن: تحقیقات انجام شده مشخص کرده است که وقتی زنان مبتلا به این بیماری دچار عفونت لگن می شوند، احتمال آبسه تخمدان و لوله که شکل شدید عفونت لگن است بیشتر بوده و در نتیجه خطر و عوارض آن بیشتر خواهد بود.

بیماری های عفونی همانند تب خال در دستگاه تناسلی، سوزاک و سفلیس که از طریف زناشویی منتقل می گردد در زنان مبتلا به ایدز تا حدودی با افراد غیر مبتلا متفاوت است. مثلا بیماران مبتلا به ایدز از بیشتری برای ابتلا به تب خال تناسلی دارند. پس از ابتلا دردر بیشتری داشته و زمان بهبودی در آن ها طولانی تر است.

در مورد سیفلیس در صورتیکه زنان گرفتار به HIV دچار این بیماری شوند درصد گرفتاری سیستم عصبی در آن ها بالاتر بوده و خطرناک تر است. هر چند این حالت نادر می باشد. در این ها علیرغم درمان، سیر بیماری طولانی تر می باشد.

قابل ذکر است که بیماری های عفونی مقاربتی، میزان ریسک HIV را 2 الی 5 برابر افزایش می دهد.

هپاتیت B: این بیماری در این زنان تمایل به مزمن شدن دارد. بنابر این این افراد باید واکسینه شوند. واکسن در سه نوبت به فاصله هر 6 ماه تکرار می شود.

روش جلوگیری از بارداری در بیماران مبتلا به HIV

مراقبت از این زنان در سنین باروری بسیار حائز اهمیت است و این به خاطر امکان باردار شدن آن ها می باشد. آموزش جلوگیری از بارداری کلید اصلی برای مراقبت صحیح از آن ها می باشد.

تحقیقات اخیر نشان داده است که خانم هایی که دچار این بیماری هستند می توانند از تمام روش های جلوگیری از بارداری استفاده نمایند. از جمله قرص های جلوگیری و یا گذاشتن IUD و روش های دیگر.

مراقبت قبل از بارداری

تقاضای زنان مبتلا به ایدز به بارداری یک موضوع بسیار مورد بحث در دنیای امروزی است. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که ابتلا به HIV نمی تواند به تنهایی مانع تقاضای زنان مبتلا به این بیماری یا زوجین گرفتار در مورد بارداری شود.

در سال 1980 توصیه پزشکان این بود که به این بیماران اجازه بارداری داده نشود و چنانچه بارداری اتفاق افتاد باید به آن خاتمه داده شود. علت آن این بود که ماهیت مرگبار این بیماری جنین را در ریسک بالایی برای HIV قرار می داد.

پیشرفت چشمگیر در توسعه داروهای ضد ویروسی و اثر بخشی آن و تبدیل ایدز به یک بیماری مزمن باعث شده که خطر انتقال HIV به جنین در زمان تولد به یک درصد برسد.

بنابراین در سال 2001 مراکز تحقیقاتی دنیا عقیده خود را تغییر داده و اعلام نمودند که تمام زنان مبتلا به HIV می بایستی اطلاعات کامل در تمام مسایل بارداری را داشته باشند و مشاورین باید به خواسته آن ها برای حاملگی اهمیت داده و در شرایط مناسب و سالم آن ها را حمایت نماید.

واضح است که ارائه مراقبت های صحیح قبل از بارداری نیاز به اطلاعات دقیق از بیمار و سوابق او دارد. این اطلاعات توسط پزشک زنان جمع آوری می گردد. هدف از مشاوره آگاه کردن زنان مبتلا به ایدز در مورد ریسک فاکتور ها و عوارضی است که برای نوزاد و مادر ممکن است وجود داشته باشد. مشکلات روانی اجتماعی یکی از موارد دیگری است که باید این زنان را مطلع نمود. بایستی سابقه بیمار و هدف برای باردار شدن کاملا مشخص گردد. یک مساله مهم در این مراقبت این است که فرد، ابتلا به این بیماری را افشا نماید. سالم بودن همسر بسیار مهم است. بنابراین باید او را تشویق به انجام تست های مخصوص کرد. نکته مهم این است که زناشویی بدون حفاظت احتمال انتقال HIV را به طرف مقابل زیاد گرده و توصیه می شود زناشویی حتما با حفاظت انجام گردد.

استفاده از داروهای ضد ویروس در زنان مبتلا باعث کاهش انتقال بیماری به شوهر (HIV منفی) می شود. برای زنان مبتلا که تقاضای بارداری دارند برای جلوگیری از انتقال بیماری به همسر با تزریق توسط سرنگ مخصوص به داخل رحم امکان حاملگی ایجاد می گردد. (insemination)

اگر چنانچه رابطه زناشویی بدون محافظت در زمان تخمک گذاری زن مبتلا انجام شود احتمال گرفتار شدن همسر سالم وجود دارد.

زوجیکه دچار نازایی باشند بایستی مانند سایر زن های سالم، از تکنولوژی های جدید همانند IVF و تزریق اسپرم داخل رحم و غیره استفاده شود. امروزه افزایش اطلاعات زنان مبتلا باعث شده که خواهان استفاده از تکنولوژی های جدید جهت باردار شدن شوند. اخیرا کمیته اخلاقی جامعه امریکا اظهار داشته است که باید این همکاری انجام شود مگر اینکه کارکنان و مراقبان بهداشتی ماهر وجود نداشته باشد. ویا بیماری از انجام تست های ضروری خود داری نماید.

مورد دیگر داروهای ضد ویروسی است که باید توجه داشت که باید داروهایی که باعث نقص مادر زادی در جنین می شود قطع گردد و از داروهای ضد ویروسی استفاده شود که سالم بوده و مشکلی برای جنین ایجاد نمی نماید. واکسیناسیون یکی از موارد دیگر است که زنان مبتلا به خواهان بارداری باید قبل از حاملگی انجام دهند. واکسن هپاتیت A و B باید تزریق گردد. واکسن سرخجه، اوریون و غیره را در صورتیکه سیستم ایمنی فرد خیلی ضعیف نشده باشد می تواند استفاده نماید. یکی از راه های انتقال بیماری HIV از طریق تزریق فرآورده های خونی است. حدود 30 درصد خانم های مبتلا به ایدز هپاتیت C نیز دارند. همانطور که اطلاع دارید زنانیکه حامل هر دو بیماری HIV و هپاتیت می باشند می تواند هر دو بیماری را به جنین منتقل نماید. به طور کلی سه عامل باعث کاهش انتقال ویروس ایدز به جنین و نوزاد می گردد.

  • مصرف داروهای ضد ویروسی در زمان بارداری توسط مادر
  • شیر ندادن نوزاد
  • دادن داروهای ضد ویروس به نوزاد به مدت چند هفته

عادت ماهیانه در زنان مبتلا به ایدز

این زنان مکرراً تغییراتی در قاعدگی دارند. تحقیقات نشان داده است که تفاوتی در زنان مبتلا و غیر مبتلا در وضعیت عادت وجود ندارد. آنچه که باعث تغییر می گردد مربوط به شرایطی است که زن مبتلا به ایدز دارد. همانند کاهش وزن، بیماری های روانی، استفاده از داروهای روانگردان و اختلالات کلیوی و غیره می باشد.

درصد اختلالات عادت ماهیانه در این زنان بالا می باشد.

منوپوز یا یائسگی

گسترش و پیشرفت در داروهای ضد ویروسی علیه HIV امید به زندگی را در این خانم ها بالا برده است. در نتیجه اینان دوران یائسگی و بعد از یائسگی خواهند داشت. تحقیقات نشان داده است این زنان یائسگی زودرس داشته و علاوه بر آن علایم قبل از یائسگی در آن ها شدید تر می باشد و اثر یائسگی بر روی پوکی استخوان و بیماری های قلبی شدید تر و بیشتر می باشد.

دیسپلازی دهانه رحم

خانم های مبتلا به ایدز بسیار مستعد به ابتلا به ویروس پاپیلوما یا HPV (زگیل دهانه رحم) می باشند. این بیماری یک فاکتور مستعد کننده شدیدی برای ایجاد دیسپلازی دهانه رحم یا بیماری پیش سرطان دهانه رحم می باشد. مبتلایان به HIV چهار تا شش برابر افراد سالم مستعد به بیماری دیسپلازی دهانه رحم می باشند. بنابر این مراقبت بیشتری از بیماران در مقابل بیماری پیش سرطان دهانه رحم نمود. این مراقبت توسط انجام تست پاپ اسمیر است که ابتدا هر شش ماه یکبار سپس در صورتیکه دو تا تست منفی باشد سالیانه یکبار انجام می گردد. خوشبختانه ایجاد سرطان دهانه رحم در مبتلایان به ایدز که دیسپلازی دهانه رحم داشته اند و تحت درمان قرار گرفته اند نادر است.

در انتها باید تاکید نمود زنان دچار بیماری ایدز برای داشتن زندگی سالمتر و طولانی تر باید همیشه با یک تیم پزشکی مجرب که به تحقیقات علمی جدید کاملاً آگاهی دارند تماس داشته و جلوگیری از بارداری را با دقت فراوان ادامه دهند. چنانچه خواهان بارداری باشند، برای جلوگیری از ابتلاء فرزند دلبندشان به این بیماری خطرناک قبل از بارداری با تیم پزشکی مجرب که متخصص زنان از جمله اعضای آن می باشد مشاوره نمایند.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی