باغبان شکوفه های حیات | خانواده مطهر

باغبان شکوفه های حیات

Parvane

همان گونه که می دانیم نقش والدین در تربیت فرزندان، اهمیت و حساسیت ویژه ای داشته و در رقم خوردن سرنوشت فرزندان بسیار تعیین کننده اند. انسانهای بزرگ در دامان والدین آگاهی تربیت شده اند که در رشد و تربیت فرزندان خود وقت زیادی را صرف کرده اند. بی تردید توجه امام علی(ع) وحضرت فاطمه(س) به این مسئله یکی از دلایل بزرگی این خانواده نمونه است. چرا که حتی فرزندان غیرمعصوم آن بزرگواران نیز الگوی تربیتی ما هستند. راه سعادت و خوشبختی ما و فرزندان ما در تبعیت از آنها خصوصاً در اهمیت دادن به تربیت فرزندان به ما نشان می دهد.

وجود والدین، گرمی بخش کانون خانواده و روشنگر راه زندگی سعادتمندانه اعضای آن است. همه ما در توصیف رابطه والدین و فرزند بر این باوریم که باید تلاش کنیم زیباترین، والاترین و با معناترین گلواژه ها را در گنجینه کلمات بیابیم تا بتوانیم تجلّی اوج محبّت و عشق و فداکاری و ایثار را بر عریضه حال و عمل ترسیم نماییم و رابطه خاص والدین و فرزندان از لفاظی فراتر رفته، همه صمیمیت ها، همدلی ها و همرازی ها را نیز در ایینه وجودشان بخوانیم.

«والدین» این باغبان شکوفه های حیات، معناگر همه خوبی ها، سرچشمه محبّت، اسوه صبوری و ایثار و منبع سخاوت و احسان، همیشه دوست می دارند در مدار رابطه ها، شمع وجودشان گرمابخش حیات فرزند و روشنگر صراط او باشد.

«والدین» دوست دارند مشاور و همراز همیشه فرزندان در نوجوانی و بزرگسالی آنان باشند.

«والدین» زمانی می توانند گرم ترین، موثرترین و متعالی ترین رابطه ها را با فرزند خود داشته باشند و نیازهای عاطفی و روانی ایشان را به شایستگی تأمین کنند، که خود از سالم ترین و شایسته ترین رابطه ها با همسر خویش برخوردار باشند.

«والدین» زمانی می توانند گرمابخش وجود فرزندان و تأمین کننده نیازهای روانی آنان باشند که خود از امنیت خاطر و آرامش روان و نشاط درون در پرتو حسن رابطه با همسر بهره مند باشند.

«والدین» زمانی می توانند در حسن ایفای نقش والدینی و رسالت پرورش گری موفّق باشند که کانون خانواده اش از آفات زبان و آسیب های روان، چون؛ تحقیر، تهدید و توهین، دروغ و غیبت، تهمت و افترار و پرخاش و پرخاش گری مصون باشند.

«والدینی» که صمیمی ترین و مطلوب ترین رابطه ها را با فرزندان دارند، آنانی هستند که همسری فهیم و بصیر و مهربان و منطقی دارند.

آن گاه که فرزندان از نعمت وجود والدینی پرعطوفت و با محبّت و در عین حال منطقی، استوار و پرصلابت در موقعیت های مختلف زندگی و در فراز و نشیب های حیات بهره مند هستند، از بیشترین آرامش روان و بالاترین اعتماد به نفس برخوردار می باشند.

به سخن دیگر، نقش والدین، این منبع حیات روان، در تربیت فرزند فوق العاده مهم و تعیین کننده است. چنانچه شخصیت رشد یافته و مطلوب و محبوب والدین در دوره های گوناگون رشد و تحول کودکان و نوجوانان، همواره آمیزه ای از عطوفت و محبّت و منطق و استواری باشد، فرزندان، به رغم فقدان برخی امکانات، در کمال سلامت و آرامش روان و پویایی اندیشه، در کانون خانواده پرورش می یابند.

منبع: مجله شمیم مهر، شماره ۶

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی