شاد زیستن، یک تصمیم است | خانواده مطهر

شاد زیستن، یک تصمیم است

Flower1

چه خوب است

وقتی که صبح زود،

تنها از خواب بلند شوی

و مجبور نباشی به دیگران بگویی،

که دوستشان داری،

وقتی که دیگر

آنها را دوست نداری!

ریچارد براتیگان

شادمانی، تنها چیزی است که ما انسان ها شاید هیچ وقت به طور عمیق، به آن فکر نکرده ایم و در زندگی مان جایی برای آن نگذاشته ایم و شاید توجّه نکرده ایم که شادمانی، وقتی که هست، احساس رضایت از زندگی» نیز به همراه آن برایمان ایجاد می شود و ما نسبت به همه آنچه در اختیار داریم، احساس خوبی داریم، حالا هر چند اندک و کم باشد.

زمانی پیش می اید که با یک اتّفاق خیلی ساده (مثل وقتی که فرزندمان شمع یک سالگی اش را فوت می کند)، خنده روی لب های ما نقش بسته و چه قدر احساس خوبی داریم که شاهد دیدن این اتّفاق هستیم و چه قدر راضی که این تجربه را به دست آورده ایم و پر از لذّت ناب و خالص شده ایم. در آن لحظه، گاهی دلمان می خواهد که زمانْ متوقّف شود و خوشی ما پایانی نداشته باشد. این تجربه ها و احساسات برای مدّت کوتاهی برای ما جالب و خوشایندند و ممکن است ما را برای مدّتی راضی و خوش حال کنند.

امّا همه می دانیم که این لحظات، چه قدر زود می گذرند و بعد از چند روز و گاهی چند ساعت، باز حسرت نداشتن چیزهایی، ما را اذیت می کند و ما هِی سعی می کنیم شرایط را آن طوری که دوست داریم عوض کنیم و هر چه بیشتر تلاش می کنیم، کمتر به نتیجه می رسیم.

همیشه توی صحبت کردن با افراد مختلف، این تمایل را در وجودشان می دیدم که دوست دارند شاد باشند. بیشتر مردم، شادی ها و غم هایشان را در قالب حوادث بیرونی زندگی بیان می کنند و همیشه شادی هایشان را با اشاره به مسائل مثبت و غم هایشان را با مسائل منفی شرح می دهند و همیشه این حوادث به وجود آمده هست که آنها را مجبور می کند شاد باشند یا غمگین.

ولی من همیشه معتقدم که خود انسان ها، بیشتر از هر چیز و هر کسی، در شاد بودن و غمگین بودنشان تأثیر دارند و این ما هستم که انتخاب می کنیم. من به شما می گویم که می شود احساس رضایت و شادمانی را حفظ کرد، به شرطی که در بیرون از خود به دنبال آن نباشیم؛ بلکه عمیق و درونی به آن بپردازیم.

گاهی اوقات، بعضی از انسان ها را می بینیم که با داشتن مشکلات و ناراحتی های فراوان، ولی اساساً انسان های شادی هستند و این شادی، به قدری طبیعی است که باور کردن آن مشکل ها برایمان کمی سخت است؛ ولی وقتی بیشتر با این انسان ها برخورد می کنیم، می بینیم که رمز موفّقیت آنها در زمینه شادی، این جاست که آنها نسبت به شاد بودن در زندگی، متعهّد» و مسئولیت پذیر» شده اند.

امّا بعد از مدّتی مطالعه، به این نتیجه رسیدم که انسان های شاد، بیشتر از بقیه انسان ها تجربیاتشان را به یاد دارند و همیشه آنها را توی ذهنشان زنده نگه می دارند، تا در موارد مثبت و پیشرفت زندگیشان به کار ببرند و از آنها استفاده کنند.

در این جا دلم می خواهد که یکی از ساده ترین راه های رسیدن به احساس رضایت و شادمانی را به شما بگویم و آن شیوه گاندی است: شما می توانید ساده زندگی کنید. کاهش دادن تعداد انتخاب های روزانه، تعداد پردازش های من» را به طوری مؤثّر، محدود می کند و برخی از نگرانی های زندگی امروزی را از میان برمی دارد.

زندگی خود را در نظر بگیرید و به دنبال راه های ساده تر کردن آن باشید. ایا واقعاً خریدن یک ماشین شیک و نو، شما را خشنودتر می کند یا چنان تأثیری روی وضع مالی شما می گذارد که مجبور شوید چند شیفت کار کنید؟ اتومبیل نو، تا کی برای شما تازگی دارد؟ ایا اتومبیل، باعث می شود ما به آرامش بیشتری برسیم یا نه، اضطراب ما را چندین برابر افزایش می دهد؟ این که ما بتوانیم در زندگی خود، احساس رضایت شخصی داشته باشیم، باید به درون خود مراجعه کنیم و آن را شخم بزنیم. در واقع، احساس رضایت، یک تجربه درونی است که از سطح آگاهی شما سرچشمه می گیرد.

ولی می خواهم این جا یکی از دلایل خیلی ساده شاد نبودن را بازگو کنم. انسان ها وقتی به چیزهایی که می خواهند در زندگی داشته باشند، نمی رسند، احساس بدبختی و افسردگی می کنند و همین نداشته ها کنترل ذهن و روان آنها را به عهده می گیرد.

تکّه کلام ما انسان ها بیشتر اوقات، این است که می گوییم: من زمانی شاد و خوش حال هستم و احساس خوبی دارم که مثلاً فلان چیز را داشتم، فلان جا می رفتم، و هزار تا از این خواسته ها…»؛ امّا در واقع، زندگی، ترکیبی از همین شادی ها و محرومیت هاست که گاهی رسیدن به هدف را منجر می شود و گاهی به دورماندن از آنها می انجامد.

شادی و احساس رضایت، زمانی در ما به طور جدّی شکل می گیرد که از آن چیزهایی که داریم، به خوبی یاد کنیم و واقع بین باشیم و از داشته هایمان کمال استفاده را ببریم.

ما نمی توانیم احساس رضایت و خشنودی را مثل یک کالا به دست بیاوریم؛ ولی می توانیم از هر اتّفاقی که در زندگی مان رخ می دهد، به خوبی یاد کنیم و به فکر گرفتن موهبت های آن اتّفاق باشیم. احساس رضایت، همچون یک نعمت الهی به ما داده می شود.

اگر شما تنها با خواستن نمی توانید احساس رضایت را به زور و اجبار ایجاد کنید، می توانید با تغییر دادن شرایط زندگی و درون خود، آن را به صحنه زندگی خود بکشانید و شاد باشید.

خلاصه کلام

شاد زیستن، یک تصمیم است. خیلی ها چنان زندگی می کنند که گویی یک روز در مسیر عمر، سرانجام به شادی» خواهند رسید، مثل کسی که به ایستگاهی می رسد و از این روست که زندگی آنها همیشه در یک مسیر باقی می ماند و ای کاش هایشان زیادتر می شود؛ امّا هر یک از ما برای شادی و احساس رضایت، به یک تصمیم نیاز داریم. می توانیم هر روز برای خود، خاطرنشان کنیم که وقت محدودی در اختیار داریم تا از این عمر کوتاه، بیشترین بهره را ببریم و به جای آن که به مسائل بیرونی بپردازیم، به درون خود مراجعه کنیم. با تغییر عادت ها و باورها، و با داشتن نگرش مثبت به زندگی و اطرافیان، احساس خوبی، هم برای خود و هم برای دیگران فراهم کنیم و اگر روزی با داشتن کلّی مشکلات و رنج های زندگی، اغلب اوقات شاد بودید، بدانید که شما در آستانه یک موفّقیت روحی بزرگ هستید؛ موفّقیتی که ارزش آن را دارد برای به دست آوردنش تلاش بیشتری کنید.

منابع:

احساس رضایت، رابرت جانسون و جری رول، ترجمه: شهره عبد اللهی (قراچه داغی)، تهران: پیک بهار، دوم، 1383.

راز شاد زیستن، اندرو متیوس، ترجمه: وحید افضلی راد، تهران: نیریز، سی ام، 1383.

 

پدید آورنده : سارا جعفری

مجله حدیث زندگی–خرداد و تیر ۸۷

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی