حاملگی و پیوند کلیه: دکتر پروین رهبر | خانواده مطهر

حاملگی و پیوند کلیه: دکتر پروین رهبر

در آماری که توسط یک مرکز تحقیقاتی در سال ۲۰۰۷ ارائه شده بود، از اطلاعات تقریبا ۷۵۰۰ نفر که پیوند کلیه انجام داده بودند استفاده شد. در این تحقیق مشخص شد تعداد افرادی که از یک فرد زنده کلیه دریافت کرده اند و پس از یکسال زنده مانده اند ۹۵ درصد بوده و تعداد افرادی که از یک فرد متوفی کلیه دریافت نموده و زنده مانده اند ۸۹ درصد بوده است.

همچنین ثابت شده است که میزان زنده ماندن افراد پس از پیوند کلیه با استفاده از داروهای جدید دو برابر شده است. این داروها مانع از پس زدن یا رد کردن کلیه دریافت شده می شوند. لازم به ذکر است که تجربیات کافی از استفاده این داروها همراه با پیوند کلیه در دوران حاملگی وجود ندارد.

آنچه که مهم است این است که بعد از پیوند کلیه، سریعا باروری خانم هایی که در سنین باروری هستند قابل برگشت است.

سرنوشت حاملگی در پیوند کلیه

در آمار انجام شده مشخص شده که در کسانیکه پیوند کلیه داشته اند و از داروهای کمک کننده استفاده کرده اند، میزان سقط ۲۰ درصد بوده است. ۷۶ درصد آن منجر به تولد نوزاد زنده شده است. در این افراد، زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن کم شایع بوده است. آنچه که مهم است میزان نواقص مادر زادی در نوزاد افزایش نیافته است. میزان پس زدن کلیه نیز فقط ۳ درصد بوده است.

افرادی که پیوند کلیه داشته اند ابتدا قبل از حاملگی باید شرایط زیر را داشته باشند و سپس حامله گردند:

۱- بایستی سلامتی عمومی خوبی حداقل به مدت ۲ سال بعد از پیوند کلیه داشته باشند.

۲- وضعیت آزمایشات کلیوی طبیعی و ثابت باشد.

۳- نداشتن فشار خون

۴- استفاده از داروهای کمک کننده به حداقل ممکن رسیده باشد.

نارسایی مزمن کلیه

در این بیماری کلیه ها دیگر قادر به انجام وظایف خود نبوده و در حالت شدید آن احتیاج به دیالیز دارند. به طور کلی نارسایی کلیه عوارضی در حاملگی دارد. این عوارض بسته به میزان نارسایی کلیه ها دارد.

در این بیماران درصد فشار خون و زایمان زودرس و کاهش وزن جنین در هنگام تولد و مسمومیت بارداری بیشتر می باشد. علیرغم این مشکلات معمولا عارضه قابل توجهی برای جنین وجود نداشته و نوزاد سالم متولد می شود.

درمان

پیگیری مداوم برای کنترل فشار خون توصیه می شود. آزمایش های کلیوی به طور مکرر بایستی انجام شود. رژیم کم پروتئین توصیه نمی شود. قابل به ذکر است که در بعضی از موارد حاملگی باعث پیشرفت نارسایی کلیه ها می شود. از نظر تئوری افزایش کار کلیه ها در حاملگی سیر بیماری مزمن کلیوی را تسریع می نماید. با همه این تفاسیر در غیاب مسمومیت بارداری و کم خونی مادر و خونریزی، بارداری تاثیر چندانی در پیشرفت نارسایی مزمن کلیوی ندارد.

دیالیز در زمان حاملگی

دستگاه دیالیز در حقیقت یک کلیه مصنوعی است که خون فرد مبتلا به نارسایی شدید کلیه را از سموم پاک می کند و در کسانی استفاده می شود که هر دو کلیه آن ها در اثر بیماری مزم نارسا شده و قادر به انجام وظیفه خود نمی باشند.

نارسایی شدید کلیه ها همراه است با کاهش میزان باروری که ممکن است با انجام دیالیز اصلاح شود.  به طور غیر قابل انکار، حاملگی در این نوع بیماران همراه با مشکلاتی می باشد.

در آمار گیری انجام شده در خانم های باردار دیالیزی، ۸۰ درصد دچار فشار خون شده و ۹۵ درصد از مادران مبتلا به کم خونی بوده اند. تولد زودرس نوزاد در این بیماران ۲۶ درصد و مرگ داخل رحم جنین نیز ۸ درصد بوده است.

سنگ کلیه و بارداری

شیوع آن ۱/۷ در هر هزار حاملگی می باشد. وجود آن در زمان بارداری، میزان عفونت کلیه و زایمان زودرس را بیشتر می کند. در حالت طبیعی شیوع عفونت کلیه و زایمان زودرس ۶ درصد بوده ولی با وجود سنگ کلیه این میزان به ۱۰ درصد می رسد.

خانم های حامله با سنگ کلیه ممکن است علائم مختصری داشته باشند و این به خاطر بزرگ شدن راه های ادراری به طور طبیعی در زمان حاملگی است.

بیش از ۳۰ درصد خانم های با سنگ کلیه درد دارند و در ادرار آن ها خون دیده می شود. سونوگرافی در تشخیص سنگ کلیه کمک کننده است افزایش قطر مجاری ادراری در زمان حاملگی ممکن است وجود سنگ را در سونوگرافی بپوشاند.

سونوگرافی رنگی کلیه ها یکی از راه های تشخیص خوب برای سنگ کلیه است.

بهترین راه تشخیص سنگ کلیه، سی تی اسکن است که به علت عوارض آن در حاملگی توصیه نمی شود. درمان بسته به علائم بیمار و سن حاملگی است. دادن سرم و مسکن از درمان های اصلی است. نیمی از خانم های حامله با سنگ دستگاه ادراری دچار عفونت کلیه می شوند که با آنتی بیوتیک درمان می گردد. وجود عفونت ادراری مداوم و مکرر در یک خانم حامله احتمال انسداد در مجاری ادرار را به علت سنگ کلیه مطرح می نماید. دو سوم خانم های با سنگ با درمان ساده درمان می شوند و در موارد زیادی سنگ خود به خود دفع می گردد. در یک سوم موارد نیاز به دخالت های پزشکی از جمله سنگ شکنی، لیزر تراپی و غیره می باشد و در برخی نیز نیاز به عمل جراحی است.

وجود یک کلیه و بارداری

در زمان حاملگی افزایش حجم مواد مترشحه از کلیه وجود دارد. در صورت برداشتن یک کلیه به طور مادرزادی و یا از دست دادن آن به علت بیماری، تنها یک کلیه موجود دچار افزایش فعالیت شده و کمبود را جبران می کند. بنابر این خانم های حامله با یک کلیه سالم معمولا مشکلی در زمان بارداری ندارند و فقط باید مراقبت بیشتری از تنها کلیه خود داشته باشند.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی