نگاه ما به زندگی: دکتر محسن بهشتی پور | خانواده مطهر

نگاه ما به زندگی: دکتر محسن بهشتی پور

استفان کاوی (از سرشناسترین چهره‌های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است که می‌گوید:« اگر می‌خواهید در زندگی و روابط شخصی‌تان تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایش‌ها و رفتارتان توجه کنید؛ اما اگر دلتان می‌خواهد قدم‌های کوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگی‌تان ایجاد کنید باید نگرش‌ها و برداشت‌هایتان را عوض کنید».
او حرفهایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس‌تر می‌کند.
« صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس شدم. تقریباً یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر برقرار بود تا اینکه مرد میانسالی با بچه‌هایش سوار اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد. بچه‌هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف همدیگر چیز پرتاب می‌کردند. یکی از بچه‌ها با صدای بلند گریه می‌کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و آن می‌کشید و خلاصه اعصاب همه‌مان توی اتوبوس خرد شده بود. اما پدر آن بچه‌ها که دقیقاً در صندلی جلویی من نشسته بود، اصلاً به روی خودش نمی‌آورد و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و زبان به اعتراض بازکردم که: «آقای محترم! بچه‌هایتان واقعاً دارند همه را آزار می‌دهند. شما نمی‌خواهید جلویشان را بگیرید؟» مرد که انگار تازه متوجه شده بود چه اتفاقی دارد می‌افتد، کمی خودش را روی صندلی جابجا کرد و گفت: بله، حق با شماست. واقعاً متاسفم. راستش ما داریم از بیمارستانی برمی‌گردیم که همسرم، مادر همین بچه‌ها٬ نیم ساعت پیش در آنجا مرده است. من واقعاً گیجم و نمی‌دانم باید به این بچه‌ها چه بگویم. نمی‌دانم که خودم باید چه کار کنم و … و بغضش ترکید و اشکش سرازیر شد».
استفان کاوی بلافاصله پس از نقل این خاطره می‌پرسد:« صادقانه بگویید آیا اکنون این وضعیت را به طور متفاوتی نمی‌بینید؟ چرا این طور است؟ آیا دلیلی به جز این دارد که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده است؟ » و خودش ادامه می‌دهد که». راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم: واقعاً مرا ببخشید. نمی‌دانستم. آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و….
اگر چه تا همین چند لحظه پیش ناراحت بودم که این مرد چطور می‌تواند تا این اندازه بی‌ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از صمیم قلب می‌خواستم که هر کمکی از دستم ساخته است انجام بدهم .» هر زمان كه ارزشي به دنيا مي آيد هستي معنايي تازه پيدا مي كند و چون ارزش مي ميرد بخشي از آن معنا مي ميرد. مشکلات افراد موفق کمتر از افراد شکست خورده نیست؛ تنها یک دسته از مردم هستند که هیچ مشکلی ندارند: کسانی در گورستان خوابیده اند.
انـسـان مـعـنـوی هـمـیـشـه درصـدد شـنـاخـت خـود اسـت، انـسـان معنوی به وجود انضمامی خود توجه بیشتری دارد تا وجود انتزاعی خود. انـسـان مـوجـودی اسـت کـه بـا سرشت و فطرت خاصی آفریده شده است. فطرت ، منشاء حـرکـت و تـکـاپـوی دایـمـی انـسـان بـه سـوی کـمـال است. کشش ها و گرایش های فطری بـرخـلاف کـشـش هـای غـریـزی ، ریـشـه در انـدام جسمی ندارند و از ویژگی های ثابت و اصـیـل روحی اند. این گرایش ها آگاهانه نیستند و شکوفایی استعدادهای فطری ، مشروط بـه بـرطـرف کـردن مـوانـع آن هـا و قـرار گـرفـتـن در جـهـت اصـلی کـمـال اسـت. بـنـابـرایـن ، گـرایـش هـای فـطری قابل تربیت و پرورش اند. انسانها نه به نسبت تجارب خود بلكه به نسبت ظرفيتي كه براي تجربه كردن دارند عاقل هستند.
مهم ترین عاملی که در تـقـویـت مـعـنـویـت مـؤ ثـر اسـت ، تـوجـه و تـذکـر در مقابل غفلت است . حوادث و واقعه های روزگار، اعم از نعمت ها و نقمت ها، خیرها و شرها، لذت هـا و دردهـا، کـامـیـابـی هـا و نـاکـامـی هـا، بـرای اهل معرفت بسیار آموزنده است . چه بسیار تـوانـگرانی که دچار فقر شدند و یا فقرا و مساکینی که توانگر شدند. همه این امور و ده هـا نـکـتـه دیـگـر، از جـمـله بیماری ، پیری ، مرگ و… تذکر و هشداری برای آدمیان به شمار می آید.
حضرت علی (ع):
هر گاه خواستی راه حق را بشناسیِ کسانی را بشناس که از آن بیرون آمده اند.
انسان های بزرگ ، در باره عقاید سخن می گویند
انسان های متوسط ، در باره وقایع سخن می گویند
انسان های کوچک ، پشت سر دیگران سخن می گویند …
وانسان های بزرگ، عظمت دیگران را می بینند.
انسان های حقیر و کوچک ، عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند…

تمام فرصتها یی که ما برای ساختن خود و شکوفایی استعداد های درونی بدان نیاز داریم نه در نقاط  امن و بی خطر زندگی که، در دل بحرانها و سختی هاست که خود را به ما عرضه می کنند بوجود می آید.
چنانچه هسته نخست دردل خاک بشکافد تا راز در آفتاب عریان شود. شما نیزباید رنج شکافتن را تجربه کنید تا به شکفتن برسید.
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد  بس بعید
هیچ راهی نیست  کان را نیست پایان غم مخور.
بزرگی می گفت: اشخاص را مانند چای کیسه ای در نظر بگیرید تا آنها را در اب داغ نیندازید متوجه جوهر وجود خود نمی شوند.
روزی روبرت دوونسنزو گلف باز بزرگ آرژانتینی، پس از بردن مسابقه و دریافت چک قهرمانی لبخند بر لب مقابل دوربین خبرنگاران وارد رختکن می شود تا آماده رفتن شود.
پس از ساعتی، او داخل پارکینگ تک و تنها به طرف ماشینش می رفت که زنی به وی نزدیک می شود. زن پیروزیش را تبریک می گوید و سپس عاجزانه می افزاید که پسرش به خاطر ابتلا به بیماری سخت مشرف به مرگ است و او قادر به پرداخت حق ویزیت دکتر و هزینه بالای بیمارستان نیست.
دو ونسنزو تحت تاثیر حرفهای زن قرار گرفت و چک مسابقه را امضا نمود و در حالی که آن را در دست زن می فشرد گفت: برای فرزندتان سلامتی و روزهای خوشی را آرزو می کنم.
یک هفته پس از این واقعه دوونسنزو در یک باشگاه روستایی مشغول صرف ناهار بود که یکی از مدیران عالی رتبه انجمن گلف بازان به میز او نزدیک می شود و می گوید: هفته گذشته چند نفر از بچه های مسئول پارکینگ به من اطلاع دادند که شما در آنجا پس از بردن مسابقه با زنی صحبت کرده اید. می خواستم به اطلاعتان برسانم که آن زن یک کلاهبردار است. او نه تنها بچه مریض و مشرف به مرگ ندارد، بلکه ازدواج هم نکرده. او شما را فریب داده، دوست عزیر!
دو ونسزو می پرسد: منظورتان این است که مریضی یا مرگ هیچ بچه ای در میان نبوده است؟
مدیران عالی رتبه انجمن پاسخ می گوید: بله کاملا همینطور است.
دو ونسزو می گوید: الهی شکر اصلا مهم نیست، مهم این است که نه مریضی هست و نه بچه رو به مرگ ، در ضمن ان زن نیز خوشحال است! در این هفته، این بهترین خبری است که شنیدم.
یکی از ویژگی های انسان های برتر، که به موفقیت های بزرگ رسیدند این است که بیشتر به علت ها می پردازند نه  معلول ها. عموم افراد با معلول ها کار دارند و به عبارتی به شاخ و برگ ها می پرازند افراد باید تلاش کنند که راهی به علت ها پیدا کنند. اگر این کارها صورت گرفت می توان در همه عرصه پیش رو بود. زندگی شما از مجموعه عادات شما تشکیل یافته است. هر چه عادات شما بهتر و نیکوتر باشد، زندگی شما هم عالی تر و زیباتر خواهد بود.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی