شعری زیبا از استاد محترم جناب حاج آقا رضایی | خانواده مطهر

شعری زیبا از استاد محترم جناب حاج آقا رضایی

روزها ميگذرد هيچ ندارم راهي

زچه روًغصه خورم بر بد وخوبش گاهي

خوب وبد بر من وتو هيچ وفايي نكند

گر تو با دل نگري در همه حالت شاهي

عمر هر لحظه تحول بكند دل خوش دار

حول حال به أحسن ز خدا مي خواهي

باغ دل شخم بزن ريشه ناياب بر آر

دم بدم نفس خودت را بنما وإخواني

تهمت و غيبت وكبر وحسدت را بر كن

سوء ظن بر دگران وأي چه جولانگاهي

عافيت داده خدايت كه كني شكر نعم

با خدا باش كه كوه غم تو چون كاهي

آدمت خلق نموده است خدا قدر بدان

وزن در روز جزا حق وحقيقت خواهي

شايد امروز ترا روز نهايت باشد

شاد كن هر دل غيري به طريق و راهي

صله أرحام چراغ ره ظلمت باشد

سركي بر دل ياران بزني گهگاهي

گر ترا حل مشاكل نبود يار عزيز

با دلت غمزدگان را بنما همراهي

مرده ام در همه جا منزلت وجاه دهي

ز چه رو زنده من هيچ ندارد جاهي

هرچه بر خويش بخواهي بر من نيز بخواه

ره چنين رو تو اگر نيك عدالت خواهي

ديده عمر عمو نور خدا ميطلبد

ره دادار برو هر ره ديگر واهي

 

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی