خلوت یار : دکتر محسن بهشتی پور | خانواده مطهر

خلوت یار : دکتر محسن بهشتی پور

 بزرگی می گفت: اغلب فکر می کنیم چون خیلی گرفتاریم ، به خدا نمی رسیم اما واقعیت این  است که چون به خدا نمی رسیم خیلی گرفتارشدیم. معمولاً آنچه در زندگی به آن اهمیت می دهیم و یاد می گیریم، آداب معاشرت، کار و کسب و رفتار با دیگران است. با اینکه بخش مهمی از وقت ما در خلوت و تنهایی و دور از دیگران صرف می شود و برای آن هیچ گونه فکری نمی کنیم و کاری را در نظر نمی گیریم. از این رو بیشتر اوقات تنهایی و خلوت ما، به سرگرمی، خواب و کارهای بیهوده می گذرد. در حالی که می توان ارتباطی پرنشاط و با تأثیر، دور از چشم دیگران و بی ریا با خداوند ایجاد کرد و بساط انس و الفت و گفتگو گسترانید و از روی عشق و محبت به او روی آورد، زیرا پروردگار از هر مهربانی به انسان مهربانتر است. صدای بنده اش را می شنود و خواسته او را اجابت می کند و هیچ گاه او را بی پناه و تنها نمی گذارد. ما آفریده اوییم و او آفریده گار ماست. ما به او عشق می ورزیم و او به ما محبت. در خلوت نشینی، لذت بی انتهاست و جذبه بی توصیف که فقط با رسیدن و چشیدن می توان آن را دریافت و به هیچ وجه نمی توان شیرینی عشق و محبت را به زبان آورد. همین قدر می توان گفت که بالاتر از آن مقامی و مرتبه ای تصور نمی شود.
گفتــــم از خــــــود بــــرهم، تا رخ ماه تو ببینم
چـــه کنـــم مـــن کـه از این قید منیّت نرهیدم
در طول شب و روز زمانی را صرف راز و نیاز با خالق خود بگذرانیم تا اینکه حلاوت و لذت با خدا بودن را دریابیم . در آن صورت این خلوت گزینی برای شما آیین و جزو برنامه های زندگی تان خواهد شد. هیچ حادثه، پیش آمد و وسوسه ای نخواهد توانست ارتباط شما را با خدا قطع کند و او را از این سفره دور سازد و این بساط انس و الفت و محبت را برچیند. بی شک خلوت گزینی و هم راز و همنشین بودن با خداوند آثار زیادی را در پی خواهد داشت. انسان در زندگی خواسته های بسیاری دارد که با عبادتهای همگانی و معمولی به آنها نمی رسد و این خواسته ها نوعاً در زندگی نقش اساسی و مهمی دارند که می توان با خلوت گزینی به آنها دست یافت و زندگی خود را در طریق سعادت قرار داد.
خدایا من اگر بد کنم تورا بنده دیگر بسیار است
تو اگر مدارا نکنی مرا خدایی دیگر کجاست!
شناخت و وصول به جلال و جمال الهی، بالاترین هدف و آرزویی است که هر سالک آن را تعقیب می کند و رسیدن به این قله رفیع، تنها در خلوت کردن با خداوند مُیَسر است، زیرا در آن حالت انسان از دنیا فاصله گرفته، خود را در جهت رسیدن به آن هدف قرار داده است و در واقع با رهایی از تشویش ذهن و پراکندگی دل، خود را به عالم توحید خداوندی نزدیک و هم سنخ گردانده است. اولیای خداوند بر اثر حرکتهای معنوی به مقامی می رسند که خداوند امور خیر را به آنان الهام می کند و دست قدرت الهی در باطن آنان تصرف می کند. آنان را از شر نگه می دارد و به خیر هدایت می کند. الهام کردن خداوند در باطن و دل انسان را می توان از آثار و ثمرات خلوت نشینی با خداوند دانست. خداوند کسانی را هادیست که آنان در خلوت با خداوند به مناجات و راز و نیاز نشسته باشند. اگر آدمی به مرتبه ای برسد که از ناحیه خداوند الهام گیرد، در امور زندگی دچار سردرگمی و بی چارگی و تحیر نخواهد شد و همواره نوری همراه اوست و او را در تمام مراحل زندگی یاری می رساند. بزرگی می گفت: اغلب فکر می کنیم چون خیلی گرفتاریم ، به خدا نمی رسیم اما واقعیت این  است که چون به خدا نمی رسیم خیلی گرفتارشدیم.
كیست این پنهان مرا در جان و تن                 كز زبان من همى گوید سخن
این كه گوید از لب من راز كیست؟               بنگرید این صاحب آواز كیست؟
و بالاخره باز هم رمضان ، باز هم در غل و زنجیر کردن شیاطین درون، بازهم درانتظار شنیدن اذان موذن زاده اردبیلی، باز هم تشنگی شیرین و لذت بخش، خدایا باز پنجره های رحمت و بخششت را به روی ما باز کرده ای تا یکبار دیگر شانس خودمان را برای نزدیک  شدن به ترا امتحان کنیم. خدایا ؛ ذره ای از کرم خود را در وجودمان قرار ده، تا به آسانی بتوانم همه چیز و همه کس را ببخشیم. خدایا ماه رمضان را بهانه ای کردی که بار دیگر احساست کنیم  می توانیم خودم را نیز ببخشیم. فرصتی قرار دادی تا به آسانی توبه کنیم. با اینکه بارها حرمتت را شکسته ایم و در اوج شادی هایمان فراموشت کرده ایم باز پشتمان را خالی نکردی، ولی ما باز عهد و پیمان شکستیم خطا کردیم. خدایا می خواهیم این بار به هر قیمتی که شده عهد و پیمان خود را نشکنیم پس دستمان را بگیر ما را  به حال خود وا مگذار.
اي كاش تا توانم، بر عهد خود بمانم
شرمنده‏ام ز مهدي، وز درگهت الهي
پروردگارا: تو را شکر می کنم برای تمام نعمتهایی که در این سال به من ارزانی داشتی، برای تمام روزهای آفتابی ، برای تمام روزهای غمگین ابری و بارانی، برای غروبهای آرام و شبهای تاریک طولانی، تو را شکر می گویم برای سلامتی و بیماری ، برای غمها و شادیهائی که امسال به من عطا کردی تو را شکرمی گویم برای تمام چیزهایی که مدتی به من قرض دادی و سپس بازگرفتی.
خدایا ، شکرت برای تمام لبخندهای محبت بار ، دستان یاری رسان، برای همه آن عشق و محبت و چیزهایی شگفت انگیزی که دریافت کردم شکر برای تمام گلها و ستارگان. خدایا تو را شکر می گویم برای تنهائیم، برای مسائل و مشکلاتم ، برای تردیدها و شکهای که داشتم، چرا که همه اینها مرا به تو نزدیکتر کرد. تو را شکر می گویم برای تداوم حیاتم ، برای اینکه سرپناهی در اختیارم نهاده ای برای غذایم و برای برآورده کردن تمام نیازهایم .
پروردگارا: همان را می خواهم ، که تو برایم خواسته ای تنها از تو می خواهم : آنقدر به من ایمان عطا کن تا درهر آنچه بر سر راهم قرار می دهی تو را ببینم و آنچه می خواهی را درک کنم. آنقدر امید و شجاعت عطا بفرما تا نومید نشوم.
پروردگارا: به من برد باری ، فروتنی ، تسلیم و رضا عنایت فرما خدایا ، مرا آن ده که مرا آن به ، و آنچه را که نمی دانم چگونه از تو بخواهم.
پروردگارا: به من قلبی فرمانبردار، گوشی شنوا ، ذهنی هوشیار و دستانی ساعی عنایت فرما تا بتوانم تسلیم رضایت گردم و آنچه را که به کمال برایم خواسته ای بدیده منت بپذیرم.
به تو حال خود چه گویم که تو خود شنیده باشی     غم دل عیان نسازم که بدان رسیده باشی
چه کند کسی که عمری به غزال نیم خوابت          چو نظر فکنده باشد زبرش رمیده باشی
چه فراغ بیند آن دل که تو جلوه گاه سازی              چه حجاب ماند آن را که تو نوردیده باشی
به وصال سروقدش نرسی مگر زمانی                   که در این چمن فغانی چو الف بریده باشی
این شب‏هاي ، فرصتي است طلايي براي برقراري ارتباط مستقيم با پروردگار و راز و نياز با او. اين شب‏ها، بهترين فرصت و بهانه براي ترک هميشگي عادت های غلط، دوري از بدي‏ها و پاک کردن زنگار از دل هاست. این شب‏ها، اوقات پر رمز و رازي است که در آن، خداوند وعده داده دعاهاي بندگان خود را اجابت کند. دراین شب های پر فیض ما را از دعا خیرتان فراموش نکنید

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی