چند قلویی-قسمت آخر(دکتر پروین رهبر) | خانواده مطهر

چند قلویی-قسمت آخر(دکتر پروین رهبر)


سازگاری مادر با چند قلویی: به طور معمول تغییرات بدن مادر در چند قلویی با تک قلویی متفاوت است و آن ها عبارتند از :
۱- افزایش شدت تهوع و استفراغ
۲- افزایش میزان خون مادر (در یک قلویی ۴۰-۵۰ درصد افزایش و در چند قلویی ۵۰-۶۰ درصد می باشد).
۳- افزایش گلبول قرمز به میزان بیشتر به علت نیاز بالاتر مادر به آهن برای جلوگیری از کم خونی.
۴- افزایش فعالیت قلب بیشتر از تک قلویی
۵- دستگاه تنفسی تفاوتی نمی کند.
۶- افزایش حجم رحم و افزایش مایع کیسه آب که باعث فشار بر روی احشاء داخل شکم می شود.
۷- افزایش ریت زایمان زود رس بیشتر از تک قلویی به علت بزرگتر بودن رحم.
۸- افزایش میزان خونریزی بعد از زایمان بیشتر از حالت تک قلویی.

عوارض چند قلویی:
-میزان سقط خودبخودی سه برابر بیشتر از حاملگی تک قلو است.
– زایمان زودرس و تولد نوزاد کم وزن بالاتر است.
-میزان مرگ و میر نوزاد بیشتر است.
-میزان ناهنجاری در نوزاد بیشتر است.

رژیم غذایی:
مادر ۳۰۰ کالری بیشتر از حالت حاملگی تک قلویی نیاز دارد. اضافه وزن مادر تا پایان بارداری نسبت به حاملگی تک قلویی بیشتر است. مواد غذایی از جمله پروتئین، مواد معدنی و ویتامین و آهن به میزان بیشتری مورد نیاز است.

بهترین راه تشخیص دوقلویی سونوگرافی است. جنین ها در دوقلویی و چند قلویی بعلت داشتن شرایط سخت زندگی در داخل رحم، نسبت به جنین همسن خود در یک قلویی، رسیده تر می باشند.
کاهش فعالیت مادر در چند قلویی، ویزیت های نزدیک تر پزشکی و انجام سونوگرافی و آموزش مادر تا حدودی می تواند از زایمان زودرس در چند قلویی جلوگیری نماید.
گاهی تجویز دارو توسط پزشک و حتی بستن دهانه رحم جهت پیشگیری از زایمان زودرس موثر می باشد. زایمان طبیعی در چند قلویی بسته به وضعیت قرار گرفتن جنین ها و وضعیت مادر و نظر پزشک می تواند انجام شود.

چند مطلب دانستنی در مورد دو قلویی و چند قلویی:
-یکی از علت های مرگ و میر جنین در دو قلوهای یک کیسه ای و یک جفتی (همسان) به علت پیچ خوردگی و گیر افتادن بند ناف می باشد. این مساله قابل پیشگیری نمی باشد و علت آن نیز مشخص نیست.
-یکی از عوارض بسیار نادر دوقلویی، چسبیدن قل ها به یکدیگر است. این اتفاق می تواند در هر نقطه از بدن جنین ها باشد. معمولا در اواسط بارداری با سونوگرافی قابل تشخیص است.
-بسیار جالب است که در موارد نادری توانسته اند در زایمان زودرس چند قلویی وقتی یکی از آن ها متولد می شود، با تجویز دارو به مادر مانع از زایمان زودرس جنین های دیگر شوند و مدت ۲ الی ۳ هفته آن ها را در رحم مادر نگه دارند. این کار پر خطر بوده و مادر باید در مراقبت شدید قرار گیرد.
-گاهی در دوقلویی یکی از جنین ها می میرد و جنین دوم به حیات خود ادامه می دهد.
-یکی از روش های درمانی که در کشورهای پیشرفته استفاده می شود کاهش جنین است. در این موارد در چند قلویی جهت رشد بهتر جنین ها، آن ها به ۲ یا ۳ جنین کاهش داده می شوند. این کار در ابتدای حاملگی و با تزریق داروهای کشنده در جنین هایی که انتخاب شده اند انجام می شود. در نتیجه جنین های باقیمانده محیط و شرایط بهتری برای رشد طبیعی در رحم مادر دارند. این کار معمولا در ۲ و ۳ ماهگی حاملگی و با سونوگرافی انجام می گیرد.
به دلیل داشتن عوارض برای مادر و جنین های باقیمانده، انجام این کار نیاز به مهارت فراوان دارد.
کاهش جنین می تواند برای جنین های ناقص انجام شود و در نیمه دوم بارداری نواقص جنین به طور دقیق قابل تشخیص است و می توان در همین زمان این کار را انجام داد. همانطور که قبلاً ذکر شد این کار پر ریسک بوده و مراقبت های پزشکی شدیدی لازم دارد.
بسیار خوبست که زوج تحت درمان نازایی از احتمال داشتن حاملگی چند قلویی و احیانا ضرورت انجام کارهای درمانی که در بالا ذکر شد اطلاع داشته باشند.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی