مهارتهای کمک کننده در شیر خواران(منبع: راهنمای ملی سلامت خانواده) | خانواده مطهر

مهارتهای کمک کننده در شیر خواران(منبع: راهنمای ملی سلامت خانواده)


مهارتهای کمک کننده در شیر خواران-(قسمت
اول)

کمک به خوابیدن شیرخواران

معمولا شیرخواران تا 4 ماهگی، هنگامیکه شیر خورده اند و راحت هستند، می خوابند. بیشترین کمکی که می توانید برای خوابیدن شیرخوارتان انجام دهید، تامین این نیازهای پایه است. در این سنین صداهای اطراف ( و نیز حرکات) بیشتر باعث خوابیدن کودک می شوند تا به هم ریختن خواب وی. بیرون بردن شیرخواران در این سنین با خودرو یا کالسکه تقریباً همیشه باعث خوابیدن آنها می شود.

کاهش خطر نشانگان مرگ ناگهانی شیرخواران

برای کاهش خطر نشانگان مرگ ناگهانی شیرخواران که به نام مرگ در گهواره نیز معروف است، می توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

1- همیشه شیر خوار را به پشت بخوابانید به طوریکه پای وی نزدیگ انتهای تخت باشد. زیرا در این حالت او نمی تواند به زیر رو اندازش بخزد و به زیر آن برود.

2- از تشکهای سفت استفاده کنید و بالش زیر سر کودک نگذارید.

3- شیرخوار را در رو اندازش نپیچید.

4- تخت خواب شیرخوار را نزدیک رادیاتور یا دیگر منابع گرمایی قرار ندهید.

5- در حضور شیرخوار سیگار نکشید

کمک به خوابیدن شیرخواران بزرگتر

شیر خواران بزرگتر از 4 ماه دیگر از آن مرحله که به تغذیه ی مکرر در طول شب نیاز داشته باشند، گذشته اند و خواب شبانة منظم و طبق برنامه برای آنها بهتر است. بهتر است هنگام خواباندن کودک استوار و جدی باشید. اما این امر نباید باعث شود که زمان به خواب رفتن به لحظاتی دردناک و ناراحت کننده برای کودک تبدیل شد. لازم است شیرخوار اطمینان پیدا کند که جدایی هنگام خواب، نوعی تنبیه نیست. در ادامه چند راهنمایی ارائه شده است تا بتوانید شب بدون دردسری را بگذرانید:

1- از هیجان و تحریک بیش از حد در ساعت به خواب رفتن شیرخوار اجتناب کنید.

2- اگر به نظر می رسد شیرخوار از تاریکی می ترسد، در اتاق وی یک چراغ خواب روشن کنید.

3- با شنیدن صدای ناله ی شیرخوار در طول شب، فوراً سراغ او نروید چون هنگام خواب از خود صدایی در آورده باشد.

4- در صورت گریه ی شیر خوار در طول شب، هر چه سریعتر و با ملایمت هر چه بیشتر، مجدداً وی را بخوابانید.

منبع: راهنمای ملی سلامت خانواده

مهارتهای کمک کننده در شیر خواران-(قسمت دوم

گریه بیش از حد در شیرخواران

مقابله با قولنج

برخی از شیرخواران کوچک تر برای دوره های نسبتاً طولانی دچار گریه هایی می شوند که قابل ساکت کردن نیستند و به قولنج معروفند. این حملات گریه معمولاً در اوایل شب روی می دهد و در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، شایع تر است. این شیرخواران اغلب پاهای خود را طوری بالا می کشند که گویی درد دارند. علت قولنج مشخص نیست، اما شاید ناشی از گیرافتادن گاز در روده، گرسنگی، یا خستگی و عصبی بودن مادر باشد. برای کمک به تسکین قولنج، می توانید شیرخوار را به آرامی تکان دهید، بغل کنیدو راه ببرید، او را به ماشین سواری ببرید، یا شکم وی را بمالید. همچنین در صورتی که با شیشه به شیرخوار خود شیر می دهید می توانید از سر پستانک های ضد قولنج استفاده کنید یا یکی از انواع داروهای ضد قولنج بدون نسخه را که حاوی سایمتیکون است به شیرخوار خود بدهید. همچنین در صورتی که شیرخوارتان از شیر شما تغذیه می کند، می توانید حذف لبنیات را از رژیم غذایی خود به منظور رفع قولنج در شیرخوار امتحان کنید. قولنج تقریباً همیشه تا سن 4 ماهگی برطرف می شود

کنار آمدن با گریه شیرخوار

بسیاری از والدین هنگامی که شیرخوارشان ساعت ها بی وقفه گریه می کند، دچار استرس فراوان می شوندو حس می کنند که نمی توانند با این مشکل کنار بیایند. داشتن چنین احساسی طبیعی است و به این معنی نیست که شما والدین بدی هستید. از همسایه یا دوست خود بخواهید تا یک ساعت از فرزندتان مراقبت کند تا شما بتوانید به خودتان آرامش بدهید و استراحت کنید. اگر کسی نیست که بتوانید از او درخواست کمک کنید، شیرخوار خود را به صورتی ایمن در تختخوابش بگذارید، در را ببندید و او را در حدود نیم ساعت (تا زمانی که احساس کنید حالتان بهتر شده) ترک کنید. تنها گذاشتن شیرخوار برای مدت کوتاه، صدمه ای به او نمی رساند. اگر به علت غیر قابل تحمل شدن گریه کودک، بیم کتک زدن او را دارید، در آن صورت او را در داخل تختخوابش قرار دهید و با پزشک یا مددکار تماس بگیرید.

کمک خواستن برای مراقبت از کودک

اگر در کنار آمدن با گریه شیرخوارتان دچار مشکل هستید از یکی از همسایه ها یا دوستان بخواهید تا مدتی از او نگهداری کند.

مقابله با نفخ

همه شیرخواران هنگام تغذیه مقداری هوا می بلعند. ممکن است این هوا پس از بلع در روده تجمع پیدا کند و موجب ناراحتی شود. اگر شیرخوار درست قبل از تغذیه گریه کند یا با ولع شیر بخورد، نفخ شکم می تواند تشدید شود. در اینجا چند اقدام ساده ذکر شده است که می تواند مانع از ایجاد نفخ شود یا در صورت ایجاد نفخ به برطرف شدن آن کمک کند:

. اگر با شیشه به شیرخوارتان شیر می دهید، از مناسب بودن قطر سوراخ سر پستانک آن اطمینان حاصل کنید.

. وقتی به شیرخوار، شیر می دهید وی را در وضعیت نیمه قائم نگه دارید تا هوای بلع شده در بالای معده جمع شود.

. در طی شیر دهی به فواصل، شیرخوار خود را به آروغ زدن وادار دارید. شیرخوار را به صورت قائم به شانه خود تکیه کنید یا روی پای خود بگذارید و به آرامی به پشت او بزنید یا پشتش را نوازش کنید تا آروغ بزند.

به آروغ واداشتن کودک

برای آن که شیرخوار را وادار به آروغ زدن کنید وی را در وضعیت قائم قرار دهید و با ملایمت به پشتش بزنید یا او را نوازش کنید تا با این کار به آزاد شدن هوای به دام افتاده کمک کنید.

مهارتهای کمک کننده در شیر خواران-(قسمت سوم)

تب در شیر خواران

نشانه های خطر :

در صورت ابتلای شیر خوار به تب و همراهی آن با هریک از علائم زیر، فوراً به اورژانس مراجعه کنید:

1-خواب آلودگی بیش از حد

2- نقاط پوستی مسطح به رنگ قرمز تیره که با فشار دادن محو نمی شوند

3- تشنج

4-امتناع شیرخوار از شیرخوردن به مدت بیش از 3 ساعت در شیرخواران زیر 3 ماه یا بیش از 6 ساعت در شیرخواران بالای 3 ماه

5- استفراغ غیر طبیعی

6- گریه جیغ مانند

7-تحریک پذیری و عدم توانایی والدین در آرام کردن شیرخوار

اندازه گیری دمای بدن شیرخوار :

برای اندازه گیری دمای بدن شیرخوار از یک دماسنج استاندارد استفاده کنید. مخزن (سمت فلزی) دماسنج را در زیر بغل شیرخوار قرار دهید. همچنین می توان از دماسنجهای مخصوص گوش برای اندازه گیری دمای بدن استفاده کرد که در آن صورت آن را در گوش شیرخوار قرار می دهند. هیچ وقت نباید دماسنج شیشه ای را در دهان شیرخوار قرار داد.

دما سنج را به مدت 3 دقیقه زیر بغل شیرخوار قرار دهید. برای تعیین صحیح دمای بدن باید 6.0 درجة سانتیگراد به دمایی که می خوانید اضافه کنید.

تب پس از واکسیناسیون:

برخی از شیرخواران و خرد سالان پس از واکسیناسیون دچار تب خفیفی می شوند. واکسیناسیون معمول طبق برنامه در زمان تولد و در سنین 2 و 4 و 6 و 12و 18 ماهگی ( و همچنین هنگام ورود به مدرسه و 14- 16 سالگی) انجام می شود. در صورت ابتلای شیرخوار به تب پس از واکسیناسیون، باید از مهارتهای کمک کننده برای کاهش تب استفاده کنید. در صورتیکه تب به بیش از 39 درجه سانتیگراد برسدیا شیرخاور علایم دیگری مثل گریه غیر طبیعی یا جیغ مانند داشته باشد، فوراً به پزشک خود مراجعه نمایید. در صورت ایجاد ناخوشی در فرزندتان پس از واکسیناسیون، قبل از زدن واکسنهای بعدی، این نکته را به پزشک یا هر فرد دیگری که واکسن را تزریق می کند اطلاع دهید. تا شما را درباره نحوه مقابله با علائمی که ممکن است ایجاد شوند، راهنمایی کند.

اگر فرزندتان در زمان واکسیناسیون تب داشته باشد، باید واکسن زدن را تا بهتر شدن حال او به تاخیر انداخت.

کاهش تب:

کاهش دادن دمای بدن کودک، احساس آسودگی بیشتری به او می دهد و احتمال تشنج ناشی از تب را کاهش می دهد. لباسهای کودک را درآورید و به او مقادیر فراوانی مایعات خنک بدهید تا بنوشد. اگر سن کودک بیش از 2 ماه باشد، می توانید به میزان توصیه شده و مجاز به او استامینوفن بدهید. در صورت تب بیش از 5.39درجه سانتیگراد و در صورتیکه سن کودک بیش از 6 ماه باشد، می توانید به او به میزان توصیه شده و مجاز “ایبو پروفن” بدهید. استامینوفن را می توان هر 4 ساعت و در روزهای بعد هر 6 ساعت تکرار کرد. تکرار ایبوپروفن به علت افزایش خطر مسمومیت با آن، عوارض گوارشی و نیز خطر انتشار بعضی عفونتها در بدن بدون مشورت با پزشک توصیه نمی شود. مصرف اسپرین به عنوان تب بر کاملاً ممنوع است.

خنک کردن کودک:

لباسهای کودکان را خارج کنید. او را در اتاقی خنک بخوابانید و با اسفنج خیس شده با آب ولرم، سر و بدن او را مرطوب کنید. از مصرف آب سرد، آب نمک یا محلول الکل در آب خود داری کنید.

تشنج ناشی از تب در شیرخواران و کودکان:

تشنج ناشی از تب، نوعی تشنج است که برخی از کودکان در سنین بین 6 ماهگی تا 5 سالگی به آن مبتلا می شوند. افزایش ناگهانی دمای بدن، باعث شروع تشنج می شود. که این مشکل اغلب در ابتدای شروع یک بیماری تب دار رخ می دهد. در طی تشنج، کودک ممکن است :

1-هوشیاری اش را از دست بدهد.

2-به شدت دچار پرش یا لرزش شود.

3-موقتاً تنفس نکند یا نفسهای عمیق بکشد و در نتیجه پوستش کبود شود.

4-کنترل ادرار یا مدفوع خود را از دست بدهد.

5- سیاهی چشمهایش به سمت بالا برود.

تشنج ناشی از تب، معمولاً کمتر از 5 دقیقه طول می کشد. این تشنجها هرچند ترسناکند ولی اغلب خطرناک نیستند. نزدیک به یک سوم از کودکانی که به تشنج ناشی از تب مبتلا می شوند، در عرض 6 ماه مجدداً تشنج خواهند کرد. بیشتر این کودکان، دیگر بعد از 5 سالگی تشنج نخواهند داشت. در مواردی نادر، تشنج ناشی از تب، نشانه ای از بروز صرع در آینده است. شاید با کاستن از دمای بدن کودک بتوان از ایجاد تشنج ناشی از تب پیشگیری کرد. در صورت مبتلا شدن شیرخوار به تشنج ناشی ازتب، لباسهای اضافی اور را در آورید و سعی کنید با اسفنجی که در آب ولرم خیسانده اید، دمای بدن شیرخوار را کاهش دهید. در اطاف شیرخوار اجسام نرمی مثل بالش قرار دهید تا مانع از صدمه او شود. ممکن است شیرخوار مدت کوتاهی بعد از تشنج به خواب برود. در صورت ابتلای شیرخوارتان به تشنج، آمبولانس درخواست کرده و راه هوایی آن را باز کنید. پس از پایان تشنج، شیرخوار را در وضعیت بهبودی قرار دهید.

وضعیت بهبودی در شیرخواران:

شیر خوار خود را به صورتی مطمئن در دستان خود بگیرید طوریکه سر او پایین تر از بدنش قرار گیرد. سر باید به عقب خم شود تا راه هوایی باز بماند . امکان تخلیه استفراغ از دهان شیرخوار وجود داشته باشد.

مهارتهای کمک کننده در شیر خواران-(قسمت چهارم

استفراغ در شیرخواران:

در شیرخواران کوچکتر ، والدین به راحتی استفراغ را که ممکن است نشانه بیماری باشد ، با برگرداندن غذا که بالا آوردن بدون فشار مقادیر کم شیر است ، اشتباه می گیرند. تقریبآ هر ناراحتی حتی خفیف می تواند باعث شود که کودک یکبار استفراغ کند و بعید است که این موضوع ، چندان موجب نگرانی شود. با وجود این ، استفراغ مکرر در شیرخواران ممکن است نشانه وجود نوعی مشکل زمینه ای باشد.

هشدار:

نشانه های خطر:در صورتی که استفراغ فرزندتان به رنگ سبز مایل به زرد باشد یا با هر یک از علایم زیر همراه باشد ، فورآ به اورژانس مراجعه کنید:

1-نقاط قرمز تیره و مسطح بر روی پوست که با فشار دادن محو نمی شوند.

2-شیر خوار به مدت بیش از 3 ساعت (در شیرخواران زیر 3 ماه) یا بیش از 6 ساعت (در شیرخواران بالای 3ماه) از شیر خوردن امتناع کرده باشد.

3-خواب الودگی غیر طبیعی

4-گود افتادن چشم ها یا خشکی زبان

5-مدفوع سیاه رنگ یا خونی

پیشگیری از گاستروانتریت

شیرخواران به ویژه آنها که با شیشه تغذیه می شوند ، مستعد ابتلا به گاستروانتریت هستند. احتیاطات زیر می توانند در کاهش خطر عفونت موثر باشند:

1-همیشه پس از رفتن به توالت ، پس از عوض کردن کهنه و پوشک بچه و قبل از آماده کردن غذای کودک دست خود را با آب و صابون بشویید.

2-شیشه ، سرشیشه و پستانک را ابتدا با با آب گرم و کف بشویید و خوب تمیز کنید، سپس همه لوازم شیردهی و پستانک های بچه را به صورت منظم و به طور کامل با استفاده از جوشاندن آنها در یک قابلمه پر از اب ، ضد عفونی کنید. این کار را باید روزی حداقل یکبار انجام دهید.

3-هر آبی که به شیرخوار می دهید حتمآ باید ابتدا جوشانده و خنک شده باشد.

4-حوله جداگانه ای برای فرزند خود داشته باشید و ان را مکررآ بشویید.

5-در صورت تغذیه شیرخوار با شیر مادر شستن دست ها با اب و صابون قبل از هر نوبت شیردهی ضروری است.

درمان گاستروانتریت در شیرخواران

لازم نیست گاستروانتریت را با داروهایی مثل آنتی بیوتیک درمان کرد. تغذیه مکرر با شیر مادر و غذاهای کمکی و دادن محلول های او.ار.اس مانع از کاهش آب بدن می شود و به بهبودی نیز کمک می کند. در صورتی که کودک از شیر مادر تغذیه میکند، باید به تدریج از میزان محلول او.ار.اس که به کودک داده میشود کم کرد. اگر شیرخوار شما با شیشه تغذیه می شود، ادامه تغذیه وی، جایگزین کردن نیمی از شیر خشک یا شیر گاو مصرفی با ماست ، افزودن تعداد دفعات تغذیه کمکی و در صورت لزوم استفاده از محلول او.ار.اس کمک کننده خواهد بود. دادن اب جوشیده خنک شده ، رعایت بهداشت پس از تعویض کهنه شیرخوار و دفع مدفوع و شستشوی صحیح دست ها با آب و صلبون قبل از شیردهی، تهیه و دادن غذای کمکی ضروری است.در صورتی که در هر مرحله از درمان، اسهال عود کند، ممکن است علت آن ، عدم تحمل لاکتوز به صورت موقتی باشد. در این صورت مجددآ دادن او.ار.اس را شروع کنید و با پزشک خود تماس بگیرید.

اسهال در شیرخواران

اسهال عبارت است از دفع مکرر مدفوع بیش از حد شل یا آبکی. دفع مدفوع نرم حتی پس از هر نوبت تغذیه با شیر مادر ، در شیر خواری که با شیر مادر تغذیه می کند ، طبیعی است و نباید این حالت را با اسهال اشتباه کرد. در صورت ابتلای فرزندتان به اسهال ، برای پیشگیری از کاهش آب بدن ، به او مایعات به مقدار فراوان بدهید.

هشدار:

نشانه های خطر: در صورت همراهی اسهال با هر یک از علایم زیر فورآ به اورژانس مراجعه کنید:

1-خواب الودگی غیر طبیعی

2-گود افتادگی چشم ها یا خشکی زبان

3-مدفوع سیاه رنگ یا خونی

4-امتناع شیر خوار از تغذیه برای مدتی بیش از 3 ساعت (در شیرخواران بیش از 3 ماه) یا بیش از 6 ساعت (در شیرخواران بالای 3 ماه)

عدم تحمل پروتئین شیر گاو:

برخی از کودکان، قادر به تحمل پروتئین شیر گاو که در بیشتر انواع شیر خشک هم یافت می شود نیستند. این عدم تحمل معمولآ در اولین سال زندگی بین یک هفته تا چند ماه پس از شروع تغذیه با شیر ایجاد می شود و موجب اسهال و استفراغ می شود. معمولآ این حالت تا سن 3 سالگی از بین می رود. در صورت شک به ابتلای فرزندتان به این بیماری ، به پزشک خود مراجعه کنید. وی احتمالآ پیشنهاد خواهد کرد تا به صورت آزمایشی برای مدت 2 هفته فراورده های حاصل از شیر گاو را از رژیم غذایی کودک خود حذف کنید. در صورت بهبود علایم، مجددآ مقدار اندکی از شیر گاو تحت نظارت پزشک به کودک داده می شود. در صورت عود علایم این تشخیص تایید می شود. لازم است کودک مبتلا به عدم تحمل پروتئین شیر گاو ، رژیم غذایی فاقد شیر گاو داشته باشد و تحت نظر متخصص تغذیه قرار گیرد. کودکان زیر یک سال نیازمند نوع دیگری از شیر خشک (مثلآ شیر خشک تهیه شده از سویا) هستند که پزشک ان را تجویز خواهد کرد. هر 3 ماه یکبار ، کودک از نظر وجود بیماری مجددآ آزمایش می شود. در صورت بر طرف شدن عدم تحمل می توان به تدریج شیر گاو را به رزیم غذایی کودک اضافه

ویژگی های مدفوع شیرخواران:

اولین مدفوع دفع شده از کودک به مکونیوم معروف است. مکونیوم ماده ای چسبناک به رنگ سیاه مایل به سبز و عمدتآ حاوی بلغم و صفرا است. در عرض یک یا دو روز ، رنگ مدفوع به قهوه ای مایل به سبز و سپس به رنگ معمول خود تبدیل می شود. اکثر کودکان روزانه چند بار مدفوع می کنند هر چند در بعضی هم ممکن است چند روزاجابت مزاج روی ندهد. تا زمانی که یک کودک سرحال و خوب باشد ، احتمالآ مشکلی وجود ندارد. کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند ، ممکن است اجابت مزاج مکرر داشته باشند. مدفوع این شیرخواران بسیار نرم است و معمولآ مثل خردل ، رنگی زرد_نارنجی دارد و ممکن است به وضوح بلغم هم در ان دیده شود. مدفوع ممکن است بوی شیر ترشیده بدهد. شیرخوارانی که با شیشه تغذیه می شوند ، مدفوع حجیم تر و پر قوام تری نسبت به کودکان تغذیه شده با شیر مادر دارند. رنگ مدفوع قهوه ای روشن است و معمولآ بوی بدی شبیه به بوی مدفوع بزرگسالان دارد. سبز بودن رنگ مدفوع نشانه آن است که غذا با سرعت از روده ها عبور کرده است. در شیرخواری که با شیر مادر تغذیه می شود ممکن است این رنگ سبز طبیعی باشد اما در شیرخوارانی که با شیشه تغذیه می شوند ، این حالت ممکن است نتیجه عفونت های گوارشی باشد

پیشگیری از کاهش اب بدن در شیرخواران:

اسهال ، استفراغ یا تب می تواند موجب کاهش آب بدن شود که این حالت در شیرخواران ، می تواند تهدید کننده حیات باشد ، بنابراین ضروری است در صورت ابتلای شیرخوار به هر یک از این حالات ، افزایش دفعات تغذیه با شیر مادر و غذای کمکی و آب جوشیده خنک شده و نیز به ازای هر نوبت دفع اسهالی دادن او. ار .اس جرعه جرعه و با قاشق چایخوری یا لبه فنجان را مد نظر داشته باشید. در صورتی که کودک همچنان دچار علایم باشد ، مرتب به او از این محلول ها بدهید. با استفاده از جداول مربوطه، میزان کلی مصرف روزانة محلول او.آر.اس یا مشابه آن را که مناسب وزن فرزندتان باشد تعیین کنید.

مهارتهای کمک کننده در شیر خواران-(قسمت پنجم

نیازهای غذایی شیرخواران:

رژیم غذایی مورد نیاز شیرخواران باید انرژی (کالری) و چربی زیاد و فیبر (سلولز) و نمک کم داشته باشد. این رژیم باید برای تامین رشد، پروتیین زیاد و برای تامین انرژی ، هیدرات کربن زیاد داشته باشد.اگر گیاه خوار هستید می توانید با همان رژیمی که خود مصرف می کنید فرزند خود را بزرگ کنید ولی باید دقت کنید تا آهن کافی در رژیم غذایی فرزندتان وجود داشته باشد. رژیم های غذایی گیاهی بدون مکمل، از نظر تغذیه ای برای شیرخوار کامل محسوب نمی شود. پس از 4 هفتگی، مکمل های ویتامین A، C و D  برای شیرخوار مفید هستند. با استفاده از قطره هایی که از درمانگاه های خاص شیرخواران قابل تهیه هستند، می توان به راحتی همه مکمل های فوق را تامین کرد.

نیازهای تقریبی روزانه:

بالای 3 ماه:      530 کالری انرژی، 13 گرم پروتیین، 4 گرم چربی، 2 میلی گرم آهن.

6-3 ماه:          700 کالری انرژی، 13 گرم پروتیین، 4 گرم چربی، 4 میلی گرم آهن.

9-6 ماه:          800 کالری انرژی، 14 گرم پروتیین، 4 گرم چربی، 8 میلی گرم آهن.

12-9 ماه:        1200 کالری انرژی، 20 گرم پروتیین، 4 گرم چربی، 9 میلی گرم آهن.

شروع غذای کمکی برای شیرخوار:

پس از 4 تا 6 ماهه شدن شیرخوار، باید او را آماده شروع غذای کمکی کرد. شروع غذای کمکی یک گذر تدریجی از رژیم غذایی منحصر به شیر به سوی غذاهای جامد است. این کار را می توانید با دادن پوره ی میوه یا سبزی و برنج به شیرخوار آغاز کنید.سعی کنید پس از شیر خوردن، مقدار کمی از یک نوع غذا را به او بدهید. به تدریج غذاها و خوردنی های دیگری هم به او ارایه کنید. میتوانید غذای خود را پوره یا صاف کنید و به او بدهید، اما هنگام آماده کردن آن نباید به آن شکر یا نمک اضافه کنید. تا 6 ماهگی تخم مرغ، غذاهای تهیه شده از غلات، مرکبات یا غذاهای چرب را نباید به شیرخوار داد.تا 12 ماهگی هم نباید به شیرخوار، شیر گاو، عسل یا غذاهای حاوی میوه های مغزدار داد.

برنامه پیشنهادی برای شروع غذای کمکی برای شیرخوار:

6-4 ماهگی: غذای کمکی را با فرنی یا حریره بادام یا هر نوع حریره محلی و سوپ شروع کنید.

9-6 ماهگی: اکنون دیگر می توانید ماست و غذاهای له شده یا چرخ شده از جمله زرده تخم مرغ (به شرطی که خوب آب پز شده باشد)، بدهید. همچنین می توانید غذاهایی به شیرخوار بدهید که او با دست خود بخورد، مثل نان، سیب قاچ شده یا تکه ای سیب زمینی.

12-9 ماهگی: رژیم شیرخوار را بیشتر متنوع کنید و به او بیسکویت ساده و سیب، گلابی یا موز رنده شده بدهید.

پس از 12 ماهگی: از این پس کودک می تواند از همان غذاهای سایر افراد خانواده بخورد مشروط به اینکه منابع غذای خانواده توسط پزشک برای رشد کودک تایید شده باشد. اما باید از دادن نمک و شکر به او پرهیز کنید و به جای شیر چرخ کرده، شیر کامل به او بدهید.

کاهش وزن در نوزادان:

شیرخوار ممکن است در اولین هفته زندگی، مقداری از وزن خود را از دست بدهد و این موضوع اغلب جای نگرانی ندارد. بیشتر شیرخواران به ویژه در صورتی که از شیر مادر تغذیه کنند، ممکن است در هفته اول زایمان تا حدود 200 گرم از وزن خود را از دست بدهند. این کاهش وزن طبیعی است و تا حدودی ناشی از میزان نسبتا کم از غذایی است که در این زمان دریافت می شود.علاوه بر آن، لازم است که نوزاد با زندگی در خارج رحم تطابق یابد و به جای آنکه غذا از راه جفت برایش تامین شود، آن را بخورد، هضم کند و سپس جذب نماید. دفع آب خارج عروقی نیز وزن را کم می کند. معمولا وزن اغلب شیرخواران از روز پنجم به بعد مجددا شروع به افزایش می کند و در حدود روز دهم پس از زایمان، مجددا به وزن هنگام تولد می رسد. در 2 هفته اول، احتمالا شیرخوار به وزن هنگام تولد باز می گردد و بدون وقفه و به صورت منظم به وزن گیری ادامه خواهد داد. در سه ماهه اول عمر روزانه 30 گرم و بین 6-3 ماهگی روزانه 20 گرم افزایش وزن وجود دارد لذا در 4-3 ماهگی وزن به 2 برابر زمان تولد می رسد.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی