شهید سید علی رضا خالقی | خانواده مطهر

شهید سید علی رضا خالقی

اما بعد مادرم! از تو مي خواهم در درجه اول خوشحال باشي كه توانستي پسرت را به صاحب اصلي برگرداني و به او هديه كني و اميدوارم به خاطر همه زحمات بي دريغت كه در بزرگ كردن من كشيدي و خون دل خوردي تا مرا به اين سن و سال رساندي، مرا ببخشي و حلالم كني كه نه تنها بر من حق مادري داري، بلكه حق استادي و معلمي در زندگي من داري.

مادرم يادآور آن روزي كه خبر شهيد شدن برادران سپاهي و ارتشي و بسيجي و مردم شهيد پرور دزفول و انديمشك كه با موشكهاي صداميان كافر به درجه شهادت مي رسيدند را مي شنيدي و به من و برادرانم مي گفتي: شما چرا نشسته ايد و حرف مي زنيد. مگر خون شما از اينها رنگين تر است. شما هم برويد و در راه خدا بجنگيد و شما هم شهيد بشويد.

در پايان از شما مي خواهم پس از شهادتم در تشييع جنازه ام و سرمزار و به طور كلي در اين رابطه براي هميشه كاري نكنيد كه دشمنان اسلام خوشحال شوند و يا سوء استفاده كنند. از تو مي خواهم در پيش مردم مثل زن قهرمان شهيد داده يعني زينب كبري باشي. پدرم! از شما مي خواهم به خاطر زحمات بي حدي كه به شما دادم، مرا حلال كني.

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی