تاثير دو روش آموزشي گروهي و فردي بر عملكرد تنظيم خانواده زنان(بني عقيل آسيه السادات*,خدام حميرا) | خانواده مطهر

تاثير دو روش آموزشي گروهي و فردي بر عملكرد تنظيم خانواده زنان(بني عقيل آسيه السادات*,خدام حميرا)

بني عقيل آسيه السادات*,خدام حميرا

زمينه و هدف: انتخاب يك شيوه آموزشي مناسب در تشويق و ترغيب مردم براي بالا بردن كيفيت زندگي، ايجاد و حفظ رفتارهاي بهداشتي از جمله تنظيم خانواده حايز اهميت فراواني است. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر دو شيوه آموزشي فردي و گروهي بر عملكرد تنظيم خانواده زنان صورت گرفت.
روش بررسي: اين مطالعه نيمه تجربي در سال 1383 بر روي 218 نفر از زنان سنين باروري مراجعه كننده به مراكز بهداشتي ـ درماني 10 و 11 گرگان انجام گرفت. نمونه گيري به شيوه آسان و زنان مورد مطالعه به صورت تصادفي در دو گروه 109 نفري تحت آموزش گروهي (گروه مورد) و آموزش فردي قرار گرفتند. بلافاصله پس از آموزش تمايل شركت كنندگان به استفاده از يكي از شيوه هاي آموزش داده شده مورد پرسش قرار گرفت. 3 و 6 ماه پس از آن نيز عملكرد آنان از نظر تداوم استفاده از شيوه هاي انتخاب شده بررسي شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون كاي دو مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: گروه مورد به طور معني داري بيش از گروه شاهد به تغيير شيوه پيشگيري از بارداري خود از روش طبيعي به يكي از روش هاي آموزش داده شده تمايل نشان دادند (89.1 درصد در مقابل 69.1 درصد با P<0.05). نتايج بررسي 3 و 6 ماه پس از آموزش نيز نشان داد در هر دو زمان، ميزان استفاده از شيوه هاي پيشگيري از بارداري (به جز روش طبيعي) در گروه مورد بيش از گروه شاهد بود (58.2 درصد و 72.7 درصد در مقابل 50 درصد و 56.4 درصد)، اما اين تفاوت از نظر آماري معني دار نبود.
نتيجه گيري: از آنجايي كه تفاوت آماري معني داري در اثر بخشي دو شيوه آموزشي بر تداوم تغيير رفتار ايجاد شده در واحدهاي مورد پژوهش مشاهده نشد، پيشنهاد مي شود به منظور ارتقا و حفظ عملكرد تنظيم خانواده زنان و ثبات آن از شيوه آموزش گروهي استفاده شود.

كليد واژه: آموزش گروهي، آموزش فردي، تنظيم خانواده

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی