گل اميد-(فريدن مشيري) | خانواده مطهر

گل اميد-(فريدن مشيري)

هوا هواي بهار است و باده باده‎ي ناب
به خنده خنده بنوشيم جرعه جرعه شراب


در اين پياله ندانم چه ريختي، پيداست
كه خوش به جان هم افتاده‎اند آتش و آب


فرشته رويِ من، اي آفتاب صبح بهار
مرا به جامي ازين آب آتشين درياب!


به جام هستي ما، اي شراب عشق بجوش!
به بزم ساده ما، اي چراغ ماه بتاب!


گل اميد من امشب شكفته در بر من
بيا و يك نفس اي چشم سرنوشت بخواب!


مگر نه خاك ره اين خرابه بايد شد
بيا كه كام بگيريم ازين جهان خراب

ديدگاه ها در اين مطلب .

طراحی و اجرا توسط : امید حسینایی